Kostbaar geschenk

22-11-2021


Misschien wordt dit wel mijn meest persoonlijke blog. Ik schrijf het vanuit mijn hart. Het jaar begon voor mij met een burn out. Niet leuk, geen aanrader, maar man, wat heb ik veel geleerd! 

Het mooiste geschenk, iets wat mij elke dag opnieuw intens raakt is dat ik een gebruiksaanwijzing voor mijzelf heb gevonden. Op het moment dat ik mij realiseerde dat het niet goed zat ben ik direct gaan zoeken naar hulp. Het duurde even voor er ´fysieke´ hulp op gang kwam, maar ondertussen kreeg ik wel toegang tot een online hulpprogramma. In dat programma zat een onderdeel over mindfulnes. Oooh ja dat, dat ken ik al........


Maar omdat ik toch wat moest ben ik braaf alle modulles van het hulpprogramma gaan volgen. Mindfulnes als laatste..... Daar waar ik dacht dat ik het allemaal wel al wist begonnen ineens kwartjes te vallen. 

Waar ik de eerste weken als een zombie de halve dag met mijn jas aan op een stoel zat omdat ik naar buiten zou moeten om te wandelen, stond ik nu bewust onder de douche te voelen hoe heerlijk het warme water over mijn huid stroomde. Het waren maar een paar minuten, nou ja misschien wel tien, maar ik werd er intens door geraakt. Ik keek uit naar mijn volgende douchebeurt en hoopte datzelfde gevoel te krijgen..... En zo 'verzamelde' ik gaande weg kleine momentjes vol warmte die mij door de dagen hielpen. Achteraf besef ik dat dat het moment is geweest dat ik weer werkelijk contact met mijzelf ervaarde. 

Hier moest ik meer over weten......

Ik sprak erover met meerdere partijen, niet iedereen was even enthousiast, maar ik voelde; hier moet ik meer mee. Ik ontdekte dat er een wir war aan mindfulnes mogelijkheden is, maar ik had geen idee en geen houvast in wat goed voor mij zou zijn. Ik heb heel wat gesprekken gevoerd met aanbieders van allerlei programma's maar nergens kwam dat gevoel van herkenning. 

Ik wist wat ik zocht, maar ik had er geen naam voor.

Lang verhaal kort: na het volgen van een intensieve training van acht weken heb ik mijn sleutel gevonden. En nu ik dit schrijf raak ik wederom ontroerd. Ik heb zo lang gezocht. Zo ontzettend vaak aan mijzelf getwijfeld. Nog veel vaker gedacht dat er echt iets niet helemaal oke is met mij.  Zelfs het pad van geen uitweg meer zien opgelopen (en weer vroegtijdig verlaten gelukkig) Gekeken, vergeleken en niet begrepen wat ik verkeerd deed. Maar ineens werd mijn grootste uitdaging: "waarom kunnen zij allemaal wel doorwalsen en moet steeds afhaken?" mijn treasure. 

De sleutel ligt in een combinatie van Mindfulnes en compassie voor jezelf.  Hoewel ik denk dat Mindfulnes al compassie is. Voor jezelf, maar ook voor alles en iedereen om je heen. Iedere dag dat ik mijn moment pak en stil sta bij mijzelf raak ik vervuld van een fijn gevoel. Nee ik zweef niet. Ik volg geen goeroe die mij ogenschijnlijk de weg wijst. Ik kijk simpelweg bij mijzelf naar binnen. Ik ben even stil en luister.... Meer is het niet.... Het is niet moeilijk. Het is niet groots en meeslepend. Het is simpel en klein. Maar verrekte lastig om aan toe te kunnen, durven en willen geven. 

Dit voelt als een kostbaar geschenk, als een cadeau waar ik hard voor "gespaard' heb. Als een schat die zo waardevol is dat ik het elke dag op een fluwelen kussentje in een zwaar bewaakte vitrine wil leggen. Mijn poefje is mij heilig. Het is het plekje waarop ik mijzelf tegenkom - en daar zijn ook beslist minder rooskleurige momenten bij - Ik gun echt iedereen deze sleutel. Deze pincode om eindelijk blij te durven en kunnen zijn met jezelf. Weten dat je oke bent en niet iets "mankeert"  (jij weet wat ik bedoel.

Het is simpel en klein, maar met een intens effect

Juist omdat het zo waardevol voelt ben ik bang het kwijt te raken als ik het deel. Dat het dan lopende band werk wordt of routine en sleur. Ik gun jou dit geluksgevoel. Ik wil het met je delen. Intens met je delen. Laten zien dat de verandering in jezelf zit. Dat jij je eigen gids bent. 


Ik ga het doen: mijzelf bijscholen tot Mindfulnes Based Stress Reduction trainer. Omdat ik het jou zo gun! 


Fijne dag!

Liefs Karin






Stille Januari

29-12-2021

Fris en helder als een besneeuwde zondagmorgen. Zo'n morgen waarop je wakker wordt na een koude nacht vol vorst. Onbetreden sneeuw en een heldere hemel waarin de zon haar best doet haar stralen te laten weerkaatsen op sneeuw en ijs. Een dag waarop je niets hoeft. Dat is voor mij januari.

Misschien wordt dit wel mijn meest persoonlijke blog. Ik schrijf het vanuit mijn hart. Het jaar begon voor mij met een burn out. Niet leuk, geen aanrader, maar man, wat heb ik veel geleerd!

Als kind ga je mee in de kinderwagen zodat je ouder een luchtje kan scheppen, kan bewegen of domweg jou in slaap te wiegen in de kinderwagen. Later ga je de eendjes voeren en wandelen jullie samen naar het park of de vijver. Hoe dan ook: je gaat al jong mee naar buiten om te wandelen.

Plukbloemen

12-05-2021

Elke dag je slingers ophangen, maar hoe dan? Maak jezelf elke dag opnieuwe blij. Daar komt het op neer eigenlijk. Iedere dag iets voor jezelf doen waar jouw hartje sneller van gaat kloppen.